این ترمینال جدید 40 هکتاری در فرودگاه بین المللی چاتراپاتی شیواجی، توسط دفتر معماری SOM طراحی شده و سالانه پذیرای 40 میلیون مسافر برای پروازهای بین المللی و داخلی است. در طراحی ترمینال چهار طبقه جدید از شکل غرفه های سنتی هند الهام گرفته شده و صورت فلکی رنگ ها به طاووس، پرنده ملی هند و نماد فرودگاه اشاره دارد.





محل ساخت ساختمان ترمینال جدید در مجاورت ترمینال موجود قرار دارد. این مجاورت الهامبخش پلان X شکل دراز ترمینال بوده است؛ جایی که تمامی فضاهای مدولار بنا از هسته مرکزی به سمت بیرون تابش میکنند تا مسافت پیاده به سمت گِیتهای خروجی را به حداقل برسانند. اگرچه ترمینال چهار طبقه است، وجود شیارهای نور متصل به هم و چاه های نوری سبب نفوذ نور حتی به طبقات پایینی ساختمان میشود. هنگام غروب، که فضای داخلی بنا روشن می شود، ترمینال مانند یک لوستر حجاری شده می درخشد.




همه مسافران بینالمللی و داخلی از طبقه چهارم وارد ساختمان ترمینال میشوند که از یک جاده مرتفع وسیع قابل دسترسی است. سقف بخش اصلی بنا با استفاده از پانل های گچی تقویت شده با الیاف شیشه طراحی شده است. این سایبان توسط 30 ستون مخروطی پشتیبانی می شود که با فرورفتگی هایی مشابه طرح سقف پانچ شده اند. این فرورفتگیها یک سری بازشوهای تزیینی ایجاد کردهاند که با شیشههای رنگی پر شده اند تا نور از فضا عبور کند.




یک دیوار کابلی شیشه ای به طول 900 متر (طولانی ترین دیوار جهان در نوع خود) نمای سالن اصلی رو پوشانده است. سایبان تزئینی بنا فراتر از دیوارها گسترش می یابد تا در برابر گرمای شدید و بادهای موسمی محافظت کند. سالن ورودی به یک مرکز فروشگاهی و تفریحی منتهی میشود؛ فضایی مشترک با پنجرههای وسیع از کف تا سقف که امکان خرید کردن، غذا خوردن و تماشای پرواز هواپیماها را برای مسافران فراهم میکند.




منابع:
www.arcamlak.com